Logo
1958 sgn(net) d − y XOR γ Mark I (R/γ)² Iris
Yapay Sinir Ağları · Hafta 04

Ayrık Perceptron

Rosenblatt · Karar Sınırı · Ayrılabilirlik · Yakınsama

▌w ← w + η·(d − y)·x  # yalnız yanılınca
Bu Hafta

Türevsiz Öğrenme

Hafta 3'te basamaklı nöron Delta ile öğrenemedi (f′ = 0). Rosenblatt'ın perceptronu türev kullanmadan öğrenir; ama garantisi yalnız doğrusal ayrılabilir problemlerde. Kapsam: hâlâ tek nöron / tek katman.

🏛️ 1 · Rosenblatt

1958: ağırlıklarını kendisi ayarlayan ilk makine. Mark I ve büyük beklentiler.

📐 2 · Geometri

Karar sınırı, net'in anlamı, güncelleme neden işe yarar?

⚙️ 3 · Kural

Δw = η(d − y)x: yalnız yanılınca. Adım adım AND, ne zaman durur?

🧱 4 · Sınır

Ayrılabilirlik, yakınsama teoremi, XOR, gerçek veri (Iris).

🗺️ H3–H5 tek katman → H6 çok katmanlı ağ → H7 geri yayılım. Bugün tek katmanın sınırını çiziyoruz: neyi garanti öğrenir, neyi asla öğrenemez?

Hatırla · Hafta 3

İki Sorun, Bir Kural

🙈 Sorun 1 · Basamak kör

Delta: Δw = η(d − y)·f′(net)·x. Basamakta f′ = 0 → Δw hep 0: nöron hiç öğrenmez.

🔁 Sorun 2 · Doğruyken de iter

Widrow–Hoff: r = d − net. 4/4 doğru olsa bile d − net ≠ 0 → w değişmeye devam eder.

\[ \Delta\mathbf{w} = \eta\,\underbrace{(d - y)}_{\text{doğruysa } 0}\,\mathbf{x}, \qquad y = \operatorname{sgn}(\mathbf{w}^\top\mathbf{x} + b) \]

✅ f′ yok: türev hiç gerekmez → basamakla çalışır.

✅ Doğruysa d − y = 0: w kendiliğinden durur.

Bedeli: garanti yalnız doğrusal ayrılabilir problemlerde. Bu haftanın hikâyesi bu →

Tarih · 1958

Öğrenen İlk Makine

McCulloch–Pitts nöronunun (1943) ağırlıklarını biz seçiyorduk (H2). Rosenblatt, ağırlıklarını örneklerden kendisi ayarlayan bir makine önerdi.

👤 Kim?

Frank Rosenblatt (1928–1971), psikolog. Cornell Havacılık Laboratuvarı. 1957'de rapor, 1958'de Psychological Review makalesi.

🖥️ İlk gösteri

Temmuz 1958, IBM 704 üzerinde benzetim: kartın solunda mı sağında mı işaret var, yaklaşık 50 denemede ayırt etmeyi öğrendi.

📰 Büyük beklenti

ABD Donanması'nın basın toplantısından sonra gazeteler, bir gün yürüyüp konuşacak, hatta kendinin farkında olacak bir bilgisayarın “embriyosu”ndan söz etti.

Beklenti çok yüksekti; sınırları 11 yıl sonra kanıtlanacaktı (Slayt 22) →

Rosenblatt, F. (1958). The perceptron: A probabilistic model for information storage and organization in the brain. Psychological Review, 65(6), 386–408.

Donanım

Mark I: Kablolarla Öğrenme

S · retina 20 × 20 = 400 fotosel rastgele, SABİT bağlantılar A · 512 birim öğrenilen ağırlıklar potansiyometre + motor R yanıt ±1

🔌 Ağırlık = potansiyometre

Öğrenme, elektrik motorlarının potansiyometre düğmelerini çevirmesiydi: bugünkü Δw'nin donanımı.

🎯 Yalnız son katman öğrenir

S→A bağlantıları rastgele ve sabit; ayarlanan yalnız A→R ağırlıkları. Yani bu haftanın tek katmanlı perceptronu.

🏛️ Bugün

İlk halka açık gösterisi 1960'ta yapıldı. Makine bugün Smithsonian koleksiyonunda (Washington).

Model

Ayrık Perceptron

\[ y = \operatorname{sgn}(\text{net}) = \begin{cases} +1, & \text{net} \ge 0 \\ -1, & \text{net} < 0 \end{cases} \qquad \text{net} = \mathbf{w}^\top\mathbf{x} + b \]

🔢 “Ayrık” ne demek?

Çıktı yalnız iki değer alır: ±1 (bipolar) ya da 0/1 (unipolar). Arası yok. H5'te aynı yapı f = σ ile: sürekli perceptron.

⚖️ net = 0 ise?

Nokta tam sınırın üstünde. Bu derste sgn(0) = +1 kabul ediyoruz (H3 animasyonlarındaki gibi).

🧮 Bias yine içeride

x = (x₁, …, xₙ, 1), w = (w₁, …, wₙ, b) → net = wᵀx. Sondaki 1 bias girişi (H3).

çıktı kodlamasıfy değerlerid − y değerleri
bipolar (bu hafta)sgn−1, +10, ±2
unipolarbasamak0, 10, ±1
Geometri · Hafta 2'den Bir Adım Öte

net Aslında Bir Uzaklık

Hafta 2: bir nöron = bir karar doğrusu (w doğruya dik, b kaydırır). Bugün bir adım öte: net sayısı neyi ölçüyor?

\[ \underbrace{\frac{\mathbf{w}^\top\mathbf{x} + b}{\|\mathbf{w}\|}}_{\text{x'in sınıra işaretli uzaklığı}} \qquad\Longrightarrow\qquad \text{net} = \|\mathbf{w}\| \times \text{uzaklık} \]

🔈 okunuş: ‖w‖ “w'nin normu”: uzunluğu, √(w₁² + w₂²); H3'te |w| yazdık·⟂ “diktir”

📐 w ⟂ sınır

Sınırdan iki nokta p, q: wᵀp + b = 0 = wᵀq + b ⇒ wᵀ(p − q) = 0. Yani w, sınır boyunca her yöne dik.

➕➖ İşaret = taraf

net > 0: w'nin gösterdiği taraf (+1). |net| büyüdükçe nokta sınırdan uzaklaşır.

🔍 Ölçek serbest

w ve b'yi 2 ile çarp: sınır aynı, net 2 katı. sgn ölçeğe bakmaz: karar değişmez.

Son gözlem, perceptron'da η'nın neden önemsiz olabildiğini açıklayacak (Slayt 14). Önce elle deneyelim →

Etkileşimli · Geometri

w'yi Döndür, Sınırı İzle

sarı = sınır · mavi ok = w · mor nokta = x (sürükle!) · kesikli = uzaklık

Dene: ölçeği değiştir → sınır yerinde kalır, net büyür ya da küçülür, uzaklık aynı. Kaymayı değiştir → b değişir, sınır kendine paralel kayar.

Kural · Rosenblatt

Perceptron Kuralı: Yalnız Yanılınca

\[ \Delta\mathbf{w} = \eta\,(d - y)\,\mathbf{x}, \qquad \Delta b = \eta\,(d - y) \]
d (hedef)y (çıktı)d − yΔwne olur?
+1+100doğru → dokunma
−1−100doğru → dokunma
+1−1+2+2η·xnet çok küçüktü → x'i w'ye ekle
−1+1−2−2η·xnet çok büyüktü → x'i w'den çıkar

H3'teki kalıp: Δw = η·r·x. Perceptron'da r = d − y: Widrow–Hoff'un d − net'i yerine basamaklı çıktı. Türetilmedi, Rosenblatt'ın sezgisi; ama yakınsaması kanıtlı (Slayt 19).

Etkileşimli · Sezgi

Güncelleme w'yi Döndürür

● +1 · ○ −1 · kırmızı halka = yanlış · pembe ok = d·x · kesikli = önceki w

\[ (\mathbf{w} + \eta\,(d - y)\,\mathbf{x})^\top\mathbf{x} = \mathbf{w}^\top\mathbf{x} + \eta\,(d - y)\,\|\mathbf{x}\|^2 \]

Sadelik için bias yok (sınır orijinden geçer), η = 0.5 → yanlışta w ← w + d·x. Her düzeltme o örneğin net'ini doğru yöne ‖x‖² kadar iter; ama başka bir örneği bozabilir → bu yüzden epoch'larca döneriz.

Sayısal Örnek

Perceptron'u Elle Çalıştır

Bipolar AND, w₀ = [0, 0, 0], η = 0.5 → yanlışta Δw = η(d − y)x = ±x. sgn(0) = +1.

net = wᵀx → y = sgn(net)⟹Δw = η·(d − y)·x → yeni w = w + Δw
① ileri geçiş: hesapla② öğrenme: yalnız yanılınca
Adımx → dmevcut wnety d − yΔwyeni w
1(1, 1) → +1[0, 0, 0]0+10— doğru[0, 0, 0]
2(1, −1) → −1[0, 0, 0]0+1−2[−1, 1, −1][−1, 1, −1]
3(−1, 1) → −1[−1, 1, −1]1 + 1 − 1 = 1+1−2[1, −1, −1][0, 0, −2]
4(−1, −1) → −1[0, 0, −2]−2−10— doğru[0, 0, −2]
5(1, 1) → +1[0, 0, −2]−2−1+2[1, 1, 1][1, 1, −1]
6–8diğer üçü[1, 1, −1]−1, −1, −3−10— doğru[1, 1, −1]
9–12epoch 3: dördü de doğru → hiç güncelleme yok → DUR

Sonuç: w = [1, 1, −1] → x₁ + x₂ − 1 = 0: yalnız (1, 1) pozitif tarafta. 3 güncelleme; 5. adımdan sonra w'ye hiç dokunulmadı.

Etkileşimli · Perceptron

Perceptron Adım Adım

● hedef +1 · ○ hedef −1 · sarı halka = sıradaki · kırmızı halka = yanlış · kesikli = önceki doğru

Önceki slaytın canlı hâli: bipolar AND, η = 0.5, w₀ = 0. Doğru örnekte d − y = 0 → dokunmaz; bir epoch boyunca hiç yanılmazsa durur.

Algoritma

Perceptron Eğitimi: Ne Zaman Durur?

w = sıfır_vektör()               # ya da küçük rastgele
for epoch in range(max_epoch):    # güvenlik sınırı
    hata = 0
    for x, d in veri:             # x'in sonunda 1 → bias dahil
        y = sgn(w @ x)
        if y != d:                # yalnız yanılınca
            w = w + eta * (d - y) * x
            hata += 1
    if hata == 0: break           # bir tur hatasız → DUR

⏹️ Kendiliğinden durur

Hatasız bir epoch'ta Δw = 0: devam etmenin anlamı yok. Widrow–Hoff'ta durma kriterini biz seçiyorduk (E < ε ya da N epoch).

⏳ max_epoch neden?

Veri ayrılamıyorsa “hatasız tur” hiç gelmez → sonsuz döngü. Sınır koymak şart (Slayt 18).

🧾 En yalın hâli

Yanlışta d − y = 2d olduğundan Δw = 2η·d·x. η = 1/2 ile ders kitaplarındaki biçim: w ← w + d·x.

Şaşırtıcı Sonuç

w₀ = 0 iken η Önemsiz

Bipolar AND, w₀ = [0, 0, 0]

ηgüncellemeilk 4/4son wsınır
0.135. adım[0.2, 0.2, −0.2]x₁ + x₂ = 1
0.535. adım[1, 1, −1]x₁ + x₂ = 1
135. adım[2, 2, −2]x₁ + x₂ = 1
535. adım[10, 10, −10]x₁ + x₂ = 1

🔍 Neden?

w₀ = 0 ise her w, η = 1 koşusunun tam η katı. sgn ölçeğe bakmaz (Slayt 7): aynı kararlar, aynı sınır.

🎚️ w₀ ≠ 0 ise η önem kazanır

w₀ = [0.5, −0.3, 0.2] ile η = 0.1 → 2, η = 0.5 → 4 güncelleme: η, başlangıcın ağırlığını belirler.

🛡️ Patlama yok

Widrow–Hoff η > 2'de ıraksıyordu (H3). Perceptron'da w₀ = 0 iken η ne hızlandırır ne ıraksatır.

Yan Yana

Aynı AND, Üç Kural

Üçü de Δw = η·r·x kalıbında (H3); fark yalnız r'de. Bipolar AND, w₀ = 0, 400 adım:

kuralrηilk 4/44/4'ten sonra400. adımda wgüncelleme
Hebb (denetimli uyarlama)d0.53. adımbüyümeye devam[100, 100, −100]400
Widrow–Hoffd − net0.13. adımyakınsar ama durmaz[0.47, 0.44, −0.50]400
Perceptrond − y0.55. adımDURUR[1, 1, −1]3

Hebb

r = d hiç 0 olmaz → doğruyken de büyür, w sınırsız uzar (yön doğru ama).

Widrow–Hoff

r = d − net yalnız net = d iken 0 → sonsuza kadar küçük düzeltmeler.

Perceptron

r = d − y doğruyken tam 0 → üç dokunuş ve bitti.

Perceptron'un bedeli: “en iyi” sınırı değil, ilk bulduğu ayırıcı sınırı verir; sınır bir örneğe çok yakın geçebilir (marj: Slayt 21).

Tanım

Doğrusal Ayrılabilirlik

\[ \exists\, \mathbf{w}, b:\qquad d_i\,(\mathbf{w}^\top\mathbf{x}_i + b) > 0 \qquad \forall i \]

🔈 okunuş: ∃ “vardır” (en az bir tane)·∀ “her … için”·dᵢ “d i”: i. örneğin hedefi

✳️ d·net > 0 hilesi

d = +1 ise net > 0, d = −1 ise net < 0 olmalı. İki koşul tek eşitsizlikte: doğru taraf.

📏 Her boyutta

2 girdide doğru, 3'te düzlem, n'de hiperdüzlem (H2). Tanım değişmez: uzayı ikiye bölen bir w, b var mı?

🔢 İki girdili mantık

16 olası mantık fonksiyonunun 14'ü ayrılabilir; yalnız XOR ve XNOR değil.

Hafta 2'de XOR'u kaba kuvvetle denemiştik: 15.625 kombinasyonun en iyisi 3/4. Şimdi bunun şans değil, zorunluluk olduğunu kanıtlayalım →

İspat

XOR Neden İmkânsız?

0/1 girdiler, y = 1 ⇔ net ≥ 0. XOR'u veren w₁, w₂, b olsaydı dört koşul aynı anda sağlanmalıydı:

girdiXORkoşul
(0, 0)0b < 0(1)
(1, 1)0w₁ + w₂ + b < 0(2)
(1, 0)1w₁ + b ≥ 0(3)
(0, 1)1w₂ + b ≥ 0(4)
\[ (3) + (4):\quad w_1 + w_2 + 2b \;\ge\; 0 \] \[ (1)\text{'den } -b > 0 \;\Rightarrow\; w_1 + w_2 + b \;\ge\; -b \;>\; 0 \] \[ \text{ama (2): } w_1 + w_2 + b < 0 \;\Rightarrow\; \text{çelişki!} \]

Hiçbir w₁, w₂, b XOR'u veremez. ∎ Hafta 2'deki 3/4 tavanı şanssızlık değil, matematik.

🔈 okunuş: ∎ “ispat bitti”·⇔ “ancak ve ancak”: iki yönlü “ise”

Etkileşimli · XOR

XOR'da Perceptron: Sonsuz Döngü

● hedef +1 · ○ hedef −1 · sarı halka = sıradaki · kırmızı halka = yanlış · kesikli = önceki doğru

Bipolar XOR, aynı ayarlar (η = 0.5, w₀ = 0). 4 adım sonra w yine [0, 0, 0]: aynı dört adım sonsuza kadar tekrar eder. Ayrılamayan veride perceptron hiç durmaz → max_epoch şart.

Teorem · 1962

Perceptron Yakınsama Teoremi

\[ \|\mathbf{x}_i\| \le R \;\;\text{ve}\;\; \exists\,\mathbf{w}^*\ (\|\mathbf{w}^*\| = 1):\;\; d_i\,\mathbf{w}^{*\top}\mathbf{x}_i \ge \gamma > 0 \] \[ \Longrightarrow\quad \text{güncelleme sayısı} \;\le\; \left(\frac{R}{\gamma}\right)^{2} \]

🔈 okunuş: γ “gama”: marj·w* “w yıldız”: ideal ayırıcı·R: en uzun girdi

📏 R

En uzun girdinin boyu; bias girişi 1 dahil: x = (x₁, x₂, 1).

↔️ γ (marj)

İdeal sınırın en yakın örneğe uzaklığı: sınıflar arası boşluk.

✅ Sonuç

Ayrılabilirse sonlu sayıda güncellemede durur; η'dan bağımsız (w₀ = 0).

veriRγsınır (R/γ)²gerçek güncelleme
AND (bipolar, Slayt 11)√3 ≈ 1.731/√3 ≈ 0.5893
Iris setosa / versicolor (cm)≈ 8.52≈ 0.43≈ 39010

Sınır kötümser ama sonlu: durma garantisi (Novikoff, 1962). γ küçüldükçe sınır büyür (Slayt 21).

İspat Taslağı

İki Eşitsizlik, Bir Sınır

η = 1 alalım (w₀ = 0 iken η yalnız ölçek). k. hatada w ← w + d·x; hata anında d·wᵀx ≤ 0 (yanlış taraf).

① Hizalanma
k ile büyür

\[ \mathbf{w}^{*\top}\mathbf{w}_k = \mathbf{w}^{*\top}\mathbf{w}_{k-1} + \underbrace{d\,\mathbf{w}^{*\top}\mathbf{x}}_{\ge\, \gamma} \;\Rightarrow\; \mathbf{w}^{*\top}\mathbf{w}_k \ge k\,\gamma \]

Her hata w'yi w*'ın yönüne en az γ yaklaştırır.

② Uzunluk
√k ile büyür

\[ \|\mathbf{w}_k\|^2 = \|\mathbf{w}_{k-1}\|^2 + \underbrace{2d\,\mathbf{w}_{k-1}^\top\mathbf{x}}_{\le\, 0} + \underbrace{\|\mathbf{x}\|^2}_{\le\, R^2} \;\Rightarrow\; \|\mathbf{w}_k\|^2 \le k\,R^2 \]

Hata anında orta terim ≤ 0: w'nin boyu yavaş uzar.

③ Birleştir

\[ k\,\gamma \;\le\; \mathbf{w}^{*\top}\mathbf{w}_k \;\le\; \|\mathbf{w}_k\| \;\le\; \sqrt{k}\,R \;\;\Rightarrow\;\; k \le \left(\frac{R}{\gamma}\right)^{2} \]

Orta adım: iki vektörün çarpımı boylarının çarpımını aşamaz (‖w*‖ = 1).

Sezgi: w, w*'a doğrusal hızla yaklaşırken boyu yalnız karekök hızla uzuyor. İkisinin oranı (aradaki açının kosinüsü) 1'i aşamayacağı için hata sayısı sınırlı.

Etkileşimli · Marj

Sınıflar Yaklaşınca Ne Olur?

yeşil kesikli = ideal sınır w* ve marj bandı · sarı = perceptron'un bulduğu

Her kaydırmada perceptron w₀ = 0'dan baştan eğitilir (30 nokta). Boşluk küçüldükçe sınır (R/γ)² hızla büyür; 0'ın altına inince sınıflar iç içe geçer: ayrılamaz → durmaz.

Tarih · 1969

Perceptrons ve YZ Kışı

📕 Kitap

Marvin Minsky ve Seymour Papert (MIT), 1969. Tek katmanlı perceptronun neleri hesaplayamayacağını kanıtladılar: XOR, parite (eşlik), bağlantılılık.

❄️ Sonuç

Kitap “perceptron'un sonu” diye okundu; fonlar sembolik yapay zekâya kaydı. Sinir ağları ~15 yıl gölgede kaldı (1970'ler: ilk “YZ kışı”).

🔑 Gözden kaçan

Çok katmanlı ağların bu problemleri çözebildiği biliniyordu (H2'de XOR'u 2 katmanla çözdük). Eksik olan, gizli katmanı eğitecek bir kuraldı → geri yayılım, 1986 H7

Bugün çizdiğimiz sınır tam bu: tek katman neyi garanti öğrenir, neyi asla öğrenemez? Sınırı aşmanın bir yolu: boyut eklemek →

Minsky, M. & Papert, S. (1969). Perceptrons: An Introduction to Computational Geometry. MIT Press.

Etkileşimli · Öznitelik

Katman Eklemeden: Boyut Ekle

● hedef +1 · ○ hedef −1 · fareyle sürükle: döndür

x₁x₂x₃ = x₁·x₂XOR (d)net = −x₃
111−1−1 ✓
1−1−1+1+1 ✓
−11−1+1+1 ✓
−1−11−1−1 ✓

Doğru öznitelik eklenince XOR ayrılabilir olur. RBF ağları bu fikri sistematik kullanır H10; gizli katman ise öznitelikleri kendisi öğrenir H6–H7

Etkileşimli · Çok Sınıf

İkiden Fazla Sınıf: Sınıf Başına Bir w

renkli bölge = argmax kararı · kırmızı halka = yanlış · sarı halka = sıradaki

\[ y = \arg\max_{k}\; \mathbf{w}_k^\top\mathbf{x} \] \[ \text{yanlışsa: } \mathbf{w}_d \mathrel{+}= \eta\,\mathbf{x},\quad \mathbf{w}_y \mathrel{-}= \eta\,\mathbf{x} \]

🔈 okunuş: argmax “argmaks”: en büyük değeri veren k·+= “üstüne ekle”

3 sınıf × (w₁, w₂, b). Yanlışta doğru sınıfın w'si x'e yaklaşır, yanlış kazananınki uzaklaşır. Bölgelerin sınırları yine doğrusal; 2 sınıfta bu, bildiğimiz perceptron kuralına iner.

Etkileşimli · Gerçek Veri

Iris Çiçekleri: Perceptron Canlı

veri
sıra ölçek

Fisher'ın (1936) ünlü verisi: 150 çiçek, 3 tür, 4 ölçüm (cm). Burada 2 tür × 50 çiçek, 2 ölçüm; η = 0.1, w₀ = 0. Varsayılan ayar, sonraki slayttaki kodla aynı.

Koda Dök

Perceptron, Sıfırdan

import torch
from sklearn.datasets import load_iris
iris = load_iris()
X = torch.tensor(iris.data[:100, [0, 2]], dtype=torch.float32)  # sepal ve petal uzunluğu (cm)
d = torch.tensor([-1.] * 50 + [1.] * 50)                         # setosa −1, versicolor +1
w, b, eta = torch.zeros(2), torch.tensor(0.), 0.1

for epoch in range(1, 21):                       # max_epoch = 20
    hata = 0
    for x, t in zip(X, d):
        y = 1. if w @ x + b >= 0 else -1.        # sgn(0) = +1
        if y != t:                               # yalnız yanılınca
            w = w + eta * (t - y) * x
            b = b + eta * (t - y)
            hata += 1
    print(epoch, hata)
    if hata == 0: break                          # bir tur hatasız → DUR
# 1 2 | 2 2 | 3 3 | 4 2 | 5 1 | 6 0
print(w, b)       # tensor([-0.6800,  1.8200]) tensor(-0.4000)

Önceki slayttaki canlı demonun varsayılan ayarıyla birebir aynı sayılar: 2, 2, 3, 2, 1, 0. Hazır sürümü de var: sklearn.linear_model.Perceptron.

Gerçek Hayat · Pocket

Ayrılamayan Veri: Cep Algoritması

🔁 Sorun

Versicolor/virginica ayrılamaz: en iyi doğru bile 3 hata yapar. Perceptron durmaz; epoch sonundaki w 4 ile 50 hata arasında zıplar: son w'ye güvenilmez.

👖 Pocket (Gallant, 1990)

Şimdiye kadarki en iyi w'yi cebinde sakla, sonunda onu döndür. 60 epoch'ta cep: 4 hata.

🔀 Sıra önemli

Sınıflar blok hâlinde gelirse son güncellemeler sınırı tek sınıfa yatırır: cep ancak 14 hataya iner → veriyi karıştır.

versicolor / virginica, petal ölçüleri, ham, η = 0.1. Canlısı: Slayt 25.

Gallant, S. I. (1990). Perceptron-based learning algorithms. IEEE Transactions on Neural Networks, 1(2), 179–191.

Yan Yana

Perceptron · Widrow–Hoff · Delta

PerceptronWidrow–Hoff (LMS)Delta
Yıl195819601986
Çıktısgn: ayrık ±1net: doğrusalσ: sürekli (0, 1)
rd − yd − net(d − y)·f′(net)
Türevyok∂E/∂w (f′ = 1)∂E/∂w (zincir kuralı)
Doğruykendurur (r = 0)iterçok az iter
Ayrılabilir veridesonlu adımda ayırır (teorem)ayırmayı garanti etmezayırmayı garanti etmez
Ayrılamaz veridedurmaz → pocketen küçük kareler çözümüne yakınsarhatanın bir minimumuna yakınsar

Perceptron sınıflandırma odaklı, Widrow–Hoff ve Delta hata odaklı. H5'te ikisinin iyi yanlarını birleştiren sürekli perceptronu göreceğiz.

Mini Quiz · Haftayı Yokla

Kendini Test Et

1) Perceptron doğru sınıflanan bir örnekte w'ye ne yapar?
2) d = −1 iken perceptron y = +1 dedi. Δw nedir?
3) Hangisinde perceptron hiç durmaz?
4) w₀ = 0 iken η'yı 10 katına çıkarırsak?
Toparlayalım

Bu Hafta Ne Öğrendik?

✅ Rosenblatt (1958): ağırlıklarını örneklerden ayarlayan ilk makine

✅ Model: y = sgn(wᵀx + b); net = ‖w‖ × sınıra işaretli uzaklık

✅ Kural: Δw = η(d − y)x: yalnız yanılınca, türevsiz

✅ Hatasız bir epoch → kendiliğinden durur; w₀ = 0 iken η önemsiz

✅ Ayrılabilirlik: ∃w, b: dᵢ(wᵀxᵢ + b) > 0; XOR ayrılamaz (ispat)

✅ Yakınsama: güncelleme ≤ (R/γ)²; marj küçüldükçe zorlaşır

✅ Ayrılamazsa durmaz → max_epoch, pocket, veriyi karıştır

✅ Çıkış yolu: öznitelik ekle (x₁x₂) ya da gizli katman → H6–H7

🗺️ Hâlâ tek katman. H5: basamağın yerine σ, yani türevli ve “ne kadar emin” diyen perceptron.

Uygulama · ~40 dk

Perceptron'u Kendin Kodla

1 · OR'u elle çalıştır. Bipolar OR, w₀ = 0, η = 0.5. Hangi adımlarda güncelleme oldu? Sonunda w = [1, 1, 1] çıkmalı (3 güncelleme).

2 · XOR döngüsü. Slayt 26'deki kodu bipolar XOR'a uyarla; her adımda w'yi yazdır. Kaçıncı adımda w = [0, 0, 0]'a döndü?

3 · η deneyi. AND'de w₀ = 0 ve w₀ = [0.5, −0.3, 0.2] için η = 0.1, 1, 5 dene. Güncelleme sayıları neden yalnız birinde hep aynı?

4 · Iris + pocket. Versicolor/virginica (petal ölçüleri) için cepli perceptron yaz. Sıralı ve karıştırılmış veride cepteki hatayı karşılaştır.

İpucu: XOR için X = [[1, 1], [1, −1], [−1, 1], [−1, −1]], d = [−1, 1, 1, −1].

Sonraki Hafta

Hafta 5 — Sürekli Perceptron

Basamağın yerine σ: çıktı artık 0–1 arası bir “güven”. Delta kuralı sınıflandırmaya döner; ayrılamayan veride de anlamlı bir en iyi tanımlanır. Hâlâ tek katman; çok katmana H6'da, geri yayılıma H7'de geçeceğiz.

\[ y = \sigma(\mathbf{w}^\top\mathbf{x} + b) = \frac{1}{1 + e^{-\text{net}}} \]
← Ders Ana Sayfasına Dön